Przeznaczenie satelit\u00f3w z serii Metop<\/strong><\/p>\n\n\n\n

MetOp-C to\nostatni z zaplanowanej serii satelit\u00f3w Metop, kt\u00f3re okr\u0105\u017caj\u0105 Ziemi\u0119 na niskich\norbitach oko\u0142obiegunowych. Satelity s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 segmentu kosmicznego Systemu Polarnego Europejskiej Organizacji  <\/del>Eksploatacji Satelit\u00f3w\nMeteorologicznych<\/em> – EUMETSAT EPS. Poprzednicy MetOpa-C, satelity polarne\nMetOp-A i MetOp-B, zosta\u0142y umieszczone na podobnych orbitach odpowiednio w 2006\ni 2012 roku.<\/p>\n\n\n\n

Metopy s\u0105\neuropejskim wk\u0142adem w wi\u0119ksz\u0105, mi\u0119dzynarodow\u0105 sie\u0107 obserwacji Ziemi przy u\u017cyciu\nsatelit\u00f3w oko\u0142obiegunowych. Ich praca jest wspomagana mi\u0119dzy innymi przez seri\u0119\npodobnych satelit\u00f3w ameryka\u0144skich z serii NOAA JPSS. Przyk\u0142adowo, podczas gdy\nnad Polsk\u0105 i innymi krajami Europy Centralnej satelity Metop przelatuj\u0105 kilka\nrazy,<\/ins> mniej wi\u0119cej w \u015brodku tutejszego\ndnia, seria  NOAA wykonuje podobne\nzobrazowania satelitarne tych samych obszar\u00f3w p\u00f3\u017anym popo\u0142udniem oraz wczesnym\nrankiem.<\/p>\n\n\n\n

MetOpy kr\u0105\u017c\u0105 na wysoko\u015bci 817 kilometr\u00f3w ponad Ziemi\u0105. Dzi\u0119ki tak dobranej orbicie do kilku razy na dob\u0119 przesy\u0142aj\u0105 do stacji odbiorczych zlokalizowanych w r\u00f3\u017cnych krajach \u2013 w tym do naszej polskiej stacji odbioru danych satelitarnych w Krakowie nale\u017c\u0105cej do IMGW-PIB\u2013 wysokorozdzielcze, szczeg\u00f3\u0142owe zdj\u0119cia powierzchni naszej planety. Dane te s\u0105 wykorzystywane mi\u0119dzy innymi w monitorowaniu i  prognozowaniu pogody jak i  badaniach nad powierzchni\u0105 ziemi i sk\u0142adem chemicznym atmosfery. MetOp-A by\u0142 pierwszym europejskim satelit\u0105 meteorologicznym, kt\u00f3ry okr\u0105\u017cy\u0142 Ziemi\u0119 od bieguna do bieguna na wysoko\u015bci oko\u0142o 800 kilometr\u00f3w, uzupe\u0142niaj\u0105c tym samym o zdj\u0119cia,<\/ins> o znacznie wy\u017cszej rozdzielczo\u015bci przestrzennej dane zbierane nieprzerwanie przez satelity geostacjonarne z serii Meteosat \u2013 kt\u00f3re, cho\u0107 obrazuj\u0105 dany fragment Ziemi co 15 lub nawet 5 minut, robi\u0105 zdj\u0119cia z wysoko\u015bci a\u017c 36 000 kilometr\u00f3w i zawsze znajduj\u0105 si\u0119 nad r\u00f3wnikiem. Taka wysoko\u015b\u0107 i taka orbita nie tylko nie pozwalaj\u0105 na uzyskanie dok\u0142adniejszych obraz\u00f3w w przypadku Meteosat\u00f3w, ale i uniemo\u017cliwiaj\u0105 fotografowanie obszar\u00f3w polarnych Ziemi \u2013 ze wzgl\u0119du na  jej krzywizn\u0119 i ograniczony zasi\u0119g obserwacji dla orbit geostacjonarnych. Co ciekawe, pocz\u0105tkowo zak\u0142adano, \u017ce ka\u017cdy kolejny MetOp b\u0119dzie zast\u0119powa\u0142 swojego poprzednika. Okaza\u0142o si\u0119 jednak z czasem, \u017ce satelity te cechuje dobra jako\u015b\u0107 i wysoka \u017cywotno\u015b\u0107 \u2013 po latach MetOp-A i MetOp-B wci\u0105\u017c dzia\u0142aj\u0105, a zbierane przez nie dane s\u0105 u\u017cyteczne. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n